Dört mum yavaşça yanıyordu.Ortam sesizdi ve konuşmaları duyuluyordu…

İlk mum konuştu;Ben BARIŞIM dedi.Hiç kimse benim yanık kalmamı istemiyor biliyorumki söneceğim dedi…kısa bir süre sonra alevi azaldı ve söndü…

İkinci mum konuştu;ben İNANCIM dedi.Neredeyse herkes,beni artık gerekli görmüyor.O nedenle artık ban gerek yok dedi ve konuşmasını bitirdi.Alevi azaldı ve söndü..

Üçüncü mum konuştu;ben SEVGİYİM dedi.Yanık kalmam için artık gücüm yok,insanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı kendilerine en yakın olanı bile sevmeyi unuttulardedi.Alevi azaldı ve söndü….

Ansızın bir çocuk odaya girdi ve üç mumun yanmadığını gördü.

-Neden yanmıyorsunuz sizin sonuna kadar yanmanız gerekir dedi ve ağlamaya başladı…

Dördüncü mum çocuğa döndü ve ”KORKMA BEN HALA YANIYORUM.DİĞER MUMLARI YENİDEN YAKABİLİRİZ”
ben UMUDUM dedi… bitti.