Bügün yine gecemi hüzün basti

sevdigim insanlar benden kacti

cileler ve dertler bana kollarini acti

ne sevenim var nede aglayanim

yalanda olsa kendimi mutlu sanirim

üzerime gelen firtinya zorda olsa dayanirim

mutlu olamak icin kendimde kacarim

niyetim kimseyi kirmamak aslinda

gözüm yok bu dünyanin parasinda

Allaha Kul olamak yatar Ruhumda

yürürüm tek basima cileler yine yanimda

ölmeyi unutmadim aklimda

Dünya bir yana ben bir yana

herseyde ararim bir sebep mana

giden yillar geri dönmez bana

düz yolda yürürken kaydim yana

Her yerde kendimi aradim

nefsim istesede harama bakamadim

bazen kendimi Günah bataginda Yakaladim

kendi dünyamda bos hayellere daldim

hic bir seye aldirmam artik ruhumu saldim

gözlerimde yas dolu heceler

yine yolumu hainlar bekler

rüzgarda karaya vurmus tekneler

benden haric herkesi cok severler

beni yanlizliga iten nedenler

anlamak zor be gülüm

bilemem ne zaman yakalar ölüm

yaralandi bu garip gönlüm

Dünya bir yana ben bir yana

herseyde ararim bir sebep mana

giden yillar geri dönmez bana

düz yolda yürürken kaydim yana

Dünya bir Han ben bir yolcu

dünya döner ben yoluma giderim

bazen bir rügar bazende firtina gibi eserim

bos sokaklarda bir avara gibi gezerim

elimde bos bir kagit birde kalem

benim bu halimi anlamaz Alem

harf harf hece hece ezberledim

herkese gercekleri söylemeyi denedim

dost beklerken hep ezildim

kara listeme bir düsman daha ekledim

güzelde olsa asla harami sevmedim

zorlu günler daha önümde

delikanli olmak yatar özümde

Allahi anarim her sözümde

Dünya bir yana ben bir yana

herseyde ararim bir sebep mana

giden yillar geri dönmez bana

düz yolda yürürken kaydim yana

yazar:Zül-Karneyn Osmanli