Seni seven eller seni Tanimaz

bu dünyada düsene kimse bakmaz

kirik ayanlar bile seni anlamaz

mahkum olursun geceye günesin cikmaz

care ararsin bos umutlarda

düse kalka yürüsün cikmaz sokaklarda

ne undun ne buldun bu yalan Dünyada

bir yaprak misali ucarsin havada

senin bu halini görüpte bakmayanlar

ezzelden beri böyle iste insanlar

dört duvar arasinda kalan mahkumlar

düsenin halinden hic anlamazlar

dervis gibi Allaha yalvaranlar

zalimden kacip korkanlar

bedenini iki kurusa satanlar

Gün dogmadan neler dogar bilinmez

Hayata sevgiye hemen küsülmez

sevgiyi bilmeyenler icin ölünmez

sen istesende giden yillar geri dönmez

Hayat hic gülmemis sana

sakin inanmayin yalana

dost diye sarilmayin yilana

kar yagmis güvendigin daglara

sende yasamak istersin bu alemde

isterken silmisler seni bir kalemde

herkes hata yapar Adem,de

arkandan kuyu kazanlar

hani nerde eski dostlar

kirilsin artik sahte putlar

neydin ne oldun bak su haline

güvenme her yüzüne gülene

sen istesende dönemessin özüne

tutmussun bir yol gidiyorsun körü körüne

Gün dogmadan neler dogar bilinmez

Hayata sevgiye hemen küsülmez

sevgiyi bilmeyenler icin ölünmez

sen istesende giden yillar geri dönmez

Care degil aglamak

care degil dert yanmak

kurtulmayi iste Allahdan

Kayp etmeden kiymet bilinmez

kim dost kim düsman bilinmez

bu Dünyanin derdi bitmez

göz yasi dökmeden sevilmez

her agacin dali kesilmez

can bedenden cikmadikca

ruhun senden gitmez

kalmamis insanlarda namus ahlak

zor gelsede bu duruma dayanmak

care arama seni unutanlardan

yalan sözlerle seni avutan

kurtulmak isterken burmadan batan

seytandir arkanda pusuya yatan

ayibini gör sende utan

Gün dogmadan neler dogar bilinmez

Hayata sevgiye hemen küsülmez

sevgiyi bilmeyenler icin ölünmez

sen istesende giden yillar geri dönmez

yazar:Zül-Karneyn Osmanli