bana verdigin sözler hep yalanmis

bu yarali gönlüm seni severken aldanmis

icindeki sevgi bir yaprak gibi sokalara dökülmüs

gercekten sevene böyle yapilirmi

sevene unut denilirmi

actim sana hayellerimi

aski cileyi bana ögreten sendin

sen bir Mecnun ben bir Leylayim derdin

sonunda darbeyi kendin indirdin

soldurdun icimde ilk baharlari

affetmem beni benden calanlari

sana yazdim bu cileli satirlari

aldirmaz oldum bana avare diyenleri

sendemi Leyla

Bakip gözlerime aklimi caldin

ilk bahar mevsimiydim sarardim soldum

rüzgarin önünde yaprak oldum

ask yerine cile ile doldum

Asik olmanin bir oyunumu

aldi sevdigimi verdi zulumu

yoksa bu yasamini kanunumu

ne sevenim var nede soranim

benim bir zamanlar sevdigim vardi

onuda benden yalanlar aldi

oda beni unuttu hayellerim gibi

yalanci oldu eller gibi

karanlik hayatima isik olmustun

sonunda darbeyi kendin vurdun

sen mutlu olurken beni unuttun

sevenlerin sonu hey aynimi biter

arkasina pakmadan gider

sendemi Leyla

Bakip gözlerime aklimi caldin

ilk bahar mevsimiydim sarardim soldum

rüzgarin önünde yaprak oldum

ask yerine cile ile doldum

Sevenler böyle yapmaz

bu dünya fani dünya

ettigin yanina kalmaz

sevmeyi bilmeyenler bu aciyi anlamaz

geceler gündüzüm

hertarafim karanlik olmus görmüyor gözüm

hic unmazdim senden

yakami kurtaramiyorum dertten

zayten sevenler aglarmis ezzelden

her sözün bir diken gibi batar bana

sendemi Leyla

bir yabanci oldun bana

artik sevdanin yerinde yeller eser

beni aldatip günaha girme

beni bu dünyada yakip gitme

ne olur bana bakip bu halime gülme

sendemi Leyla

Bakip gözlerime aklimi caldin

ilk bahar mevsimiydim sarardim soldum

rüzgarin önünde yaprak oldum

ask yerine cile ile doldum

yazar:Zül-Karneyn Osmanli